1
00:00:00,039 --> 00:00:05,180
คำบรรยายเหล่านี้มีไว้สำหรับ
วิดีโอเวอร์ชัน 23.976 fps / 57m20s
2
00:03:16,630 --> 00:03:17,940
โอ้พระเจ้า
3
00:03:17,950 --> 00:03:20,400
ดูความยุ่งเหยิงนั่นสิ
คุณกำลังทำ
4
00:03:22,400 --> 00:03:25,610
เจ้าหญิงของฉันเปลี่ยนไปเมื่อไหร่
กลายเป็นเรื่องเหลวไหลเล็กๆ น้อยๆ อย่างนั้นเหรอ?
5
00:03:26,910 --> 00:03:28,620
เช่นเดียวกับพ่อของเธอ
6
00:03:29,930 --> 00:03:31,510
มาเร็ว!
7
00:03:31,520 --> 00:03:35,320
ตื่นเถิดผู้คนและให้
ฉันพักหน่อยได้ไหม?
8
00:03:35,330 --> 00:03:37,930
พวกคุณควรรู้จักฉัน
ดีกว่านั้นในตอนนี้
9
00:03:37,940 --> 00:03:39,970
จอร์จ รัธบัน
พูดความจริง!
10
00:03:39,980 --> 00:03:41,970
ความจริงที่เรียบง่าย
11
00:03:41,980 --> 00:03:45,370
ฉันประหลาดใจ. ไม่ ฉัน
ฉันรู้สึกงุนงง
12
00:03:45,380 --> 00:03:48,118
ที่อเมริกากี่คน
ประชาชนยังคงเชื่อต่อไป
13
00:03:48,131 --> 00:03:50,880
อึม้าของเรา
รัฐบาลกำลังให้อาหารเรา!
14
00:03:51,340 --> 00:03:52,970
เอาล่ะทุกคน
15
00:03:52,980 --> 00:03:56,690
หายใจเข้าลึกๆ
และฟังฉัน!
16
00:03:56,700 --> 00:04:02,250
ในช่วงสงครามอ่าวครั้งแรกก็มี
ชาวอิรักประมาณ 120,000 คนถูกสังหาร
17
00:04:02,260 --> 00:04:05,220
และถึงแม้ว่าเราจะเป็นอะไรก็ตาม
ทำหรือไม่ได้ยิน
18
00:04:05,230 --> 00:04:08,450
ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นทหาร
หรือฮุสเซนตัวน้อยกำลังฝึกซ้อม
19
00:04:08,460 --> 00:04:10,750
หลายคนเป็นเพียง
ผู้ชาย ผู้หญิงธรรมดาๆ
20
00:04:10,760 --> 00:04:13,413
และเด็กๆ ที่เกิดขึ้น
ที่จะอยู่ในที่เดียวกัน
21
00:04:13,426 --> 00:04:16,090
พื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่
เรากำลังทิ้งระเบิดของเรา
22
00:04:16,100 --> 00:04:18,770
ตอนนี้เรารู้แล้วหรือยัง?
23
00:04:18,780 --> 00:04:21,600
ไม่ เราแน่นอน
ไม่ได้! แล้วทำไมล่ะ?
24
00:04:21,610 --> 00:04:22,940
ฉันจะบอกคุณว่าทำไม
25
00:04:22,950 --> 00:04:26,310
เพราะข่าวของเราถูกควบคุม
และกรองโดยรัฐบาลของเรา
26
00:04:26,320 --> 00:04:28,520
คุณเห็นไหม
ศพในข่าวเหรอ?
27
00:04:28,530 --> 00:04:30,170
เรายังอยู่ที่นั่นหรือเปล่า?
28
00:04:31,930 --> 00:04:33,430
เกือบแล้วที่รัก
29
00:04:37,670 --> 00:04:39,200
เราปิดมันได้ไหม?
30
00:04:39,210 --> 00:04:41,400
ผู้ชายคนนั้นมอบให้
ฉันปวดหัว
31
00:04:41,410 --> 00:04:46,000
ทั้งหมดที่พูดถึงศพและ
เลือดอาจจะมากไปหน่อยนะว่าไหม?
32
00:04:46,010 --> 00:04:47,460
ขออภัยเกี่ยวกับเรื่องนั้น
33
00:04:47,470 --> 00:04:49,160
มันเป็นเพียงการขับรถที่ยาวนาน
34
00:04:49,520 --> 00:04:51,310
ไม่เป็นไร.
35
00:05:38,110 --> 00:05:39,820
นี่มันคือ.
36
00:05:40,380 --> 00:05:41,990
จำได้ไหมเอมี่?
37
00:05:42,780 --> 00:05:45,920
ใช่. ฉันจำได้.
38
00:05:46,680 --> 00:05:48,810
มันทำให้ฉัน
ย้อนกลับไปตอนนั้น
39
00:05:49,660 --> 00:05:52,620
และมันทำให้ฉัน
คืบคลานตอนนี้
40
00:05:54,350 --> 00:05:56,060
จำสิ่งที่เรา
พูดคุยเกี่ยวกับ?
41
00:05:56,420 --> 00:05:58,360
พยายามอย่ากลัว
ของทุกสิ่ง
42
00:05:58,800 --> 00:06:00,440
พยายามที่จะกล้าหาญ
43
00:06:00,750 --> 00:06:02,380
ฉันไม่กลัวหรอกพ่อ
44
00:06:02,480 --> 00:06:04,040
ฉันสัญญา.
45
00:06:21,160 --> 00:06:22,680
สวัสดี?
46
00:06:24,140 --> 00:06:26,490
นั่นคงจะเป็นรถของผู้ชายคนนั้น
ฉันคุยโทรศัพท์ด้วย
47
00:06:29,880 --> 00:06:31,250
สวัสดี!
48
00:06:37,490 --> 00:06:39,260
มีใครอยู่มั้ย?
49
00:06:57,800 --> 00:06:58,840
ท่าน?
50
00:07:02,130 --> 00:07:05,590
เอาล่ะทุกคน
51
00:07:06,890 --> 00:07:09,120
ฉันไม่เคยได้ยิน
คุณขับรถขึ้นไป
52
00:07:09,130 --> 00:07:10,880
ขอโทษที
ขัดจังหวะการงีบของคุณ
53
00:07:10,890 --> 00:07:13,070
ไม่ ไม่จำเป็นต้อง
ขอโทษนะลูกชาย
54
00:07:13,080 --> 00:07:15,510
ฉันชอบที่จะเสมอ
เห็นหน้าใหม่ๆ
55
00:07:16,560 --> 00:07:20,040
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพวกเขาอยู่
สวยพอๆ กับสองคนนี้เลย
56
00:07:21,770 --> 00:07:23,140
ฉันคือไมค์ แฟรงค์
57
00:07:23,150 --> 00:07:24,730
ฉันเชื่อว่าเราคุยกันแล้ว
บนโทรศัพท์
58
00:07:27,470 --> 00:07:32,040
คุณแฟรงค์ ฉันก็เป็นเช่นนั้น
ขออภัยสำหรับการสูญเสียของคุณ
59
00:07:32,500 --> 00:07:35,130
ฉันรู้จักคุณยายของคุณ
ดีมาก
60
00:07:35,140 --> 00:07:37,210
เธอเป็นผู้หญิงที่พิเศษ
61
00:07:38,430 --> 00:07:42,380
มันไม่ง่ายเลยเมื่อมีใครสักคน
ข้ามไปอีกฝั่งหนึ่ง
62
00:07:42,910 --> 00:07:48,720
แต่ฉันขอบคุณพระเจ้าที่เธอกวาดล้างสิ่งนั้น
ม้วนตัวตายโดยไม่มีความเจ็บปวดหรือความทุกข์ทรมานใด ๆ
63
00:07:49,990 --> 00:07:51,990
เราทุกคนควรจะโชคดีมาก
64
00:07:54,280 --> 00:07:55,680
ขอบคุณ
65
00:07:55,920 --> 00:08:00,680
นี่คือภรรยาของฉัน
แพมและลูกสาวของฉันเอมี่
66
00:08:01,780 --> 00:08:05,220
และฉันคือซามูเอล
เมดิสันที่ 3
67
00:08:05,390 --> 00:08:09,880
และมันเป็นของฉัน
เป็นเกียรติที่ได้พบคุณ
68
00:08:09,890 --> 00:08:11,060
และครอบครัวของคุณ
69
00:08:11,070 --> 00:08:14,830
และคัพเค้กนางน้อย
70
00:08:14,840 --> 00:08:16,980
คุณสามารถโทรหาฉันแซม.
71
00:08:20,930 --> 00:08:23,310
ไม่เป็นไรเอมี่ คุณ
สามารถจับมือของเขาได้
72
00:08:25,190 --> 00:08:27,390
นี่ก็กลัว.
เงาของเธอเอง
73
00:08:29,940 --> 00:08:32,950
และแบบสวยๆ
มันคงเป็นเงาเล็กๆ
74
00:08:34,750 --> 00:08:36,900
ฉันทำ
เชื่อ--
75
00:08:37,230 --> 00:08:41,870
ฉันเชื่อสิ่งเหล่านี้
เป็นของคุณตอนนี้
76
00:08:42,380 --> 00:08:45,620
เราสามารถดำเนินการตามความจำเป็นได้
เอกสารหลังการบริการ
77
00:08:45,630 --> 00:08:47,320
ไม่มีการเร่งรีบในตอนท้ายของฉัน
78
00:08:47,950 --> 00:08:53,290
ฉันแค่หวังว่าคุณจะมี
พักอย่างสงบสุขเท่าที่จะทำได้
79
00:08:55,190 --> 00:08:59,530
ตอนนี้ฉันมี
ได้รับการบันทึกสิ่งนี้
80
00:08:59,540 --> 00:09:04,230
สำหรับเพียงแค่
วันที่สมบูรณ์แบบที่สุด
81
00:09:04,240 --> 00:09:07,040
สำหรับเพียงแค่
โอกาสที่สมบูรณ์แบบที่สุด
82
00:09:07,050 --> 00:09:09,380
ฉันคิดว่าฉันต้องการ
ให้มันกับคุณ
83
00:09:09,390 --> 00:09:12,200
มันเป็นรสชาติที่ฉันชอบ
84
00:09:12,630 --> 00:09:14,310
เชอร์รี่.
85
00:09:18,700 --> 00:09:20,500
ขอบคุณแซม
86
00:09:21,990 --> 00:09:24,340
แค่แจ้งให้เราทราบหากมี
อย่างอื่นที่ฉันสามารถทำได้เพื่อพวกคุณ
87
00:09:24,350 --> 00:09:26,950
ฉันคิดว่าฉันแค่
ดีกว่า mosey ตรงนั้น
88
00:09:26,960 --> 00:09:28,410
ขอบคุณ
89
00:09:32,260 --> 00:09:35,270
ฉันบอกคุณแล้วคุณไม่จำเป็นต้อง
ที่จะทำให้ทุกคนกลัว
90
00:09:35,370 --> 00:09:37,990
ไม่ใช่ทุกคนที่จะไป
เอื้อมมือออกไปกัดคุณ
91
00:10:03,240 --> 00:10:04,700
มาเร็ว.
92
00:10:17,380 --> 00:10:21,230
กรัมใหญ่ที่ใช้ทำ
บราวนี่ช็อคโกแลตฟัดจ์ที่ดีที่สุด
93
00:10:22,170 --> 00:10:23,920
เธอเคยใส่สิ่งเหล่านั้น
โรยด้านบนเล็กน้อย
94
00:10:23,930 --> 00:10:25,760
โอ้ มันอร่อยมาก
95
00:10:26,100 --> 00:10:27,750
ฉันจำพวกเขาไม่ได้
96
00:10:31,280 --> 00:10:32,900
รถกำลังแกะกล่องอยู่
97
00:10:32,910 --> 00:10:34,790
มีใครหิวมั้ย?
98
00:10:34,830 --> 00:10:37,480
ฉันต้อง
ใช้ห้องน้ำ
99
00:10:37,490 --> 00:10:40,050
มันลง.
โถงทางเดินไปทางขวาของคุณ
100
00:10:42,810 --> 00:10:45,120
มันอยู่รอบๆ.
มุมหนึ่งนะที่รัก
101
00:10:46,960 --> 00:10:48,850
ไปต่อ. คุณเป็นสาวใหญ่
102
00:10:51,890 --> 00:10:53,810
เธอได้รับสิ่งนั้นจากคุณ
103
00:11:30,020 --> 00:11:31,760
ฉันไม่กลัว.
104
00:11:32,610 --> 00:11:34,280
ฉันไม่กลัว.
105
00:11:36,040 --> 00:11:37,780
ฉันไม่กลัว.
106
00:11:39,260 --> 00:11:40,990
ฉันไม่กลัว.
107
00:11:42,270 --> 00:11:44,400
ฉันไม่กลัว.
108
00:11:50,350 --> 00:11:51,890
ฉันไม่กลัว.
109
00:11:52,810 --> 00:11:54,380
ฉันไม่กลัว.
110
00:12:06,010 --> 00:12:07,660
เอมี่!
111
00:12:11,170 --> 00:12:13,920
พ่อ! มี
ผู้ชายอยู่ข้างล่าง!
112
00:12:15,010 --> 00:12:16,320
คุณสบายดีไหม?
113
00:12:20,350 --> 00:12:21,790
มานี่..
114
00:12:23,660 --> 00:12:25,210
เอาน่า ไม่เป็นไร
115
00:12:37,850 --> 00:12:39,280
ดู?
116
00:12:39,530 --> 00:12:41,180
มันเป็นเพียงภาพวาด
117
00:12:43,690 --> 00:12:45,100
แต่ฉันต้องบอกคุณว่า
118
00:12:45,110 --> 00:12:47,240
คุณเยอะมาก
กล้าหาญกว่าที่เคยเป็น
119
00:12:47,250 --> 00:12:50,630
เมื่อตอนที่ฉันยังเล็กๆ ฉันจะ
ไม่เคยลงมาที่นี่
120
00:12:50,640 --> 00:12:53,630
ภาพวาดเก่านั้นคืบคลาน
ฉันออกไปมากเกินไป
121
00:12:56,690 --> 00:12:59,120
ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
ประตูเปิดอยู่
122
00:12:59,480 --> 00:13:01,890
คุณยายของฉัน
ล็อคมันไว้เสมอ
123
00:13:23,190 --> 00:13:24,630
คุณสบายดีไหม?
124
00:13:24,740 --> 00:13:26,630
ใช่แล้ว ฉันแค่กำลังคิดอยู่
125
00:13:27,560 --> 00:13:30,790
เราจะเป็นญาติเพียงคนเดียวที่
งานศพพรุ่งนี้
126
00:13:32,620 --> 00:13:34,620
ไม่เหลือใครอีกแล้ว
127
00:13:44,650 --> 00:13:45,970
เมื่อปู่ของฉันเสียชีวิต
128
00:13:45,980 --> 00:13:49,480
ยายของฉันมีทุกอย่างตั้งแต่
เก็บของเสร็จก็ย้ายมาลงที่นี่
129
00:13:50,310 --> 00:13:53,030
ฉันคิดว่าเป็นเธอ
วิธีทำให้เขาใกล้ชิด
130
00:13:53,260 --> 00:13:57,000
ปู่ของคุณมีร้านขายยาสูบ
ตอนที่คุณโตขึ้นใช่ไหม? ในเมือง.
131
00:13:57,010 --> 00:13:58,680
มันเป็นมากกว่า
แค่ร้านขายยาสูบ
132
00:13:58,690 --> 00:14:01,860
เขามีชั้นวางของและชั้นวางของเล็กๆ
สิ่งประดิษฐ์จากประวัติศาสตร์อเมริกา
133
00:14:01,870 --> 00:14:03,730
มันก็เหมือนกับของเขา
พิพิธภัณฑ์เล็กๆ ของตัวเอง
134
00:14:06,440 --> 00:14:10,190
คุณรู้ไหม มันดูเหมือนใครบางคน
ผ่านสิ่งเหล่านี้ไปแล้ว
135
00:14:13,330 --> 00:14:15,210
ฉันไม่กลัวคุณ
136
00:14:15,890 --> 00:14:17,810
ฉันไม่กลัวคุณ
137
00:14:18,040 --> 00:14:19,830
ฉันไม่กลัวคุณ!
138
00:14:20,090 --> 00:14:21,990
ฉันไม่กลัวคุณ!
139
00:14:25,330 --> 00:14:27,250
โอ้พระเจ้า! เอมี่!
140
00:14:27,890 --> 00:14:29,810
อะไรใน
คุณกำลังทำโลกอยู่เหรอ?
141
00:14:30,870 --> 00:14:33,430
ฉันก็แค่
พยายามที่จะกล้าหาญ
142
00:14:33,700 --> 00:14:35,130
คุณสบายดีไหม?
143
00:14:36,180 --> 00:14:37,790
จับได้ดี
144
00:14:40,520 --> 00:14:42,010
คุณโอเคไหม?
145
00:14:42,170 --> 00:14:43,990
ไปรับกันเถอะ
คุณทำความสะอาดแล้ว
146
00:15:21,420 --> 00:15:24,420
ฉันจะถลกหนังของคุณ
เด็ก ๆ และกินพวกเขา
147
00:15:24,560 --> 00:15:28,950
เสร็จแล้วจะแฟชั่นค่ะ
เครื่องใช้จากกระดูกของพวกเขา
148
00:15:28,960 --> 00:15:29,940
มันเสียหายหรือเปล่า?
149
00:15:29,950 --> 00:15:32,210
พระเยซู คุณกำลังทำให้ฉันกลัว
150
00:15:32,220 --> 00:15:33,630
ขอโทษ.
151
00:15:35,100 --> 00:15:36,780
ลองดูที่นี่
152
00:15:41,580 --> 00:15:42,820
นี่มันแปลกประหลาด
153
00:15:42,830 --> 00:15:45,870
ฉันพบว่ามันซ่อนอยู่ข้างหลัง
ผืนผ้าใบนี้
154
00:15:46,120 --> 00:15:47,360
"จีดับบลิว"
155
00:15:47,680 --> 00:15:49,450
G.W.
156
00:15:53,190 --> 00:15:55,040
ไม่มีทาง.
157
00:15:55,860 --> 00:15:58,330
จอร์จ วอชิงตัน คือ
พ่อของประเทศของเรา
158
00:15:58,340 --> 00:16:02,800
เขาสับต้นเชอร์รี่ไม่ใช่
แขนและขาของเด็ก
159
00:16:06,980 --> 00:16:08,710
ลองดูที่นี่
160
00:16:13,470 --> 00:16:15,520
ดูเหมือนกระดูกสำหรับฉัน
161
00:16:16,180 --> 00:16:18,030
ใช่.
162
00:16:18,080 --> 00:16:21,430
อาจจะเป็นกระดูกมนุษย์ก็ได้
163
00:16:23,730 --> 00:16:25,540
คุณจริงจัง
164
00:16:25,550 --> 00:16:28,310
คุณคิดว่ามันเป็นเช่นนั้นจริงๆ
เขียนโดยจอร์จ วอชิงตัน?
165
00:16:28,320 --> 00:16:30,300
ฉันบอกว่ามัน
อาจจะเป็นได้
166
00:16:30,310 --> 00:16:32,800
แล้วทำที่ไหน.
ภาพวาดมาจากไหน?
167
00:16:34,310 --> 00:16:37,940
ฉันไม่รู้. มันอยู่รอบ ๆ
ตั้งแต่ก่อนที่ฉันจะเกิด
168
00:16:41,530 --> 00:16:43,690
คุณรู้ไหมว่าเขาเป็น
เกิดแถวนี้เหรอ?
169
00:16:43,700 --> 00:16:45,270
ใครเกิดแถวนี้บ้าง?
170
00:16:45,280 --> 00:16:46,950
- วอชิงตัน.
- วอชิงตัน?
171
00:16:46,960 --> 00:16:48,290
ใช่.
172
00:16:48,880 --> 00:16:50,560
ฉันไม่รู้ว่า
173
00:16:52,740 --> 00:16:54,210
คุณได้ยินไหม?
174
00:16:54,220 --> 00:16:55,660
ได้ยินอะไร?
175
00:16:57,690 --> 00:16:59,080
มันคืออะไร?
176
00:17:00,800 --> 00:17:02,690
ฉันได้ยินอะไรบางอย่าง
177
00:17:07,990 --> 00:17:11,720
อาจเป็นจอร์จ วอชิงตัน
กำลังมองหาเด็กบางคนที่จะกิน
178
00:17:26,780 --> 00:17:28,400
เข้ามาข้างใน.
179
00:17:29,980 --> 00:17:32,730
เรามีเรื่องยาว
พรุ่งนี้
180
00:18:06,280 --> 00:18:07,580
พวกเขาอยู่ที่นั่น
181
00:18:10,850 --> 00:18:12,210
สวัสดี
182
00:18:17,420 --> 00:18:20,810
- สวัสดีตอนบ่ายคุณนายแฟรงค์
- เอมี่
183
00:18:21,420 --> 00:18:23,100
คุณแฟรงค์
184
00:18:23,110 --> 00:18:28,770
ขออนุญาตแนะนำบ้างนะครับ
เพื่อนตลอดชีวิตของปู่ย่าตายายของคุณ
185
00:18:30,280 --> 00:18:32,250
นี่คือแนนซี่ อาร์โนลด์
186
00:18:32,410 --> 00:18:33,320
สวัสดี
187
00:18:33,330 --> 00:18:35,440
ฉันเสียใจมากเกี่ยวกับ
คุณยายของคุณ
188
00:18:35,450 --> 00:18:36,960
เธอเป็น
ผู้หญิงที่ยอดเยี่ยม
189
00:18:36,970 --> 00:18:39,450
เป็นพรอันแท้จริงแก่
ชุมชนนี้
190
00:18:42,050 --> 00:18:44,590
และคุณต้อง
เป็นเอมี่ตัวน้อย
191
00:18:46,220 --> 00:18:49,710
ฉันเคยได้ยิน
สิ่งล้ำค่าเกี่ยวกับคุณ
192
00:18:51,830 --> 00:18:53,870
ชื่อจาเร็ด บาร์คิช
193
00:18:53,880 --> 00:18:57,000
ฉันรู้จักคุณ
ปู่ย้อนกลับไปในวันนั้น
194
00:18:57,550 --> 00:19:01,320
เราเคยรวมตัวกัน
ในร้านยาสูบของเขา
195
00:19:01,330 --> 00:19:06,610
เราแบ่งปันซิการ์หลายอันและ
ทานอาหารร่วมกับเขามากมาย
196
00:19:08,690 --> 00:19:10,410
เป็นเรื่องที่น่ายินดี
พบกับคุณ
197
00:19:11,120 --> 00:19:13,040
ฉันซาบซึ้ง
พวกคุณทุกคนมา
198
00:19:14,060 --> 00:19:17,220
อายุเท่าไหร่
ลูกสาวของคุณ คุณแฟรงค์?
199
00:19:17,230 --> 00:19:18,850
เธอคือ--
200
00:19:18,890 --> 00:19:21,720
เอมี่เพิ่งหันมา
10เดือนก่อน.
201
00:19:22,870 --> 00:19:25,090
เพิ่งอายุ 10 ขวบเหรอ?
202
00:19:30,450 --> 00:19:32,610
สุภาพสตรีและ
สุภาพบุรุษ ได้โปรด
203
00:19:32,620 --> 00:19:33,940
รวมตัวกันนะพวกมึง
204
00:19:33,950 --> 00:19:35,900
การบริการ
กำลังจะเริ่มต้น
205
00:19:36,290 --> 00:19:39,030
เจอกันทีหลังนี้ครับ
ตอนเย็น ถ้าคุณพร้อม
206
00:19:39,650 --> 00:19:41,680
พระเจ้าอวยพรคุณลูกชาย
207
00:19:43,280 --> 00:19:49,200
วันนี้เราจะมารวมตัวกันที่นี่เพื่อ
เพื่อเป็นเกียรติแก่ความทรงจำของเจฟีน แฟรงค์
208
00:19:49,520 --> 00:19:53,260
หากฉันขอถามคุณแฟรงค์
209
00:19:53,830 --> 00:19:56,410
คุณวางแผนจะทำอะไร
ข้าวของของปู่ของคุณ?
210
00:19:56,420 --> 00:19:58,400
เก็บไว้บ้าง
ของต่างๆ ขายที่เหลือ
211
00:19:58,410 --> 00:19:59,770
ไปแล้ว.
212
00:20:00,270 --> 00:20:03,850
คุณรู้จักปู่ของคุณ
ค่อนข้างเป็นนักสะสมใช่ไหม?
213
00:20:03,860 --> 00:20:04,960
ใช่ฉันทำ.
214
00:20:07,430 --> 00:20:12,720
อาจมีบางสิ่งที่คุ้มค่า
เกินกว่าตาที่ไม่มีประสบการณ์จะมองเห็นได้
215
00:20:13,270 --> 00:20:18,430
ไม่ใช่ทุกอย่างของปู่ของคุณ
ทำเป็นสิ่งที่ดูเหมือนเป็น
216
00:20:19,000 --> 00:20:21,720
โอ้ กาแฟอยู่ที่ฉัน
217
00:20:21,730 --> 00:20:23,720
อย่างน้อยก็ปล่อยให้
ฉันได้รับทิป
218
00:20:23,730 --> 00:20:25,820
เอาล่ะ. อะไรก็ตาม.
219
00:20:29,910 --> 00:20:31,640
คุณรู้ไหมฉันซาบซึ้ง
ความช่วยเหลือทั้งหมดของคุณ
220
00:20:31,650 --> 00:20:34,640
คุณใจดีมาก
สำหรับฉันและครอบครัวของฉัน
221
00:20:35,070 --> 00:20:39,200
ความสุขก็คือ
ของฉันทั้งหมดครับท่านผู้ดี
222
00:20:43,470 --> 00:20:48,260
คุณรู้ไหมว่าฉันพบบางสิ่งบางอย่าง
ในบ้านยายของฉัน
223
00:20:49,120 --> 00:20:51,510
บางทีคุณอาจจะบอกได้
ฉันจะทำอย่างไรกับมัน
224
00:21:16,070 --> 00:21:17,950
คุณพบสิ่งนี้ที่ไหน?
225
00:21:17,960 --> 00:21:19,590
ในห้องใต้ดิน
226
00:21:25,570 --> 00:21:26,760
ก.ว.!
227
00:21:26,770 --> 00:21:28,420
จอร์จ วอชิงตัน?
228
00:21:30,010 --> 00:21:34,550
คุณรู้ไหมว่าจอร์จ วอชิงตัน
เกิดขึ้นบริเวณส่วนต่างๆ เหล่านี้
229
00:21:34,680 --> 00:21:36,130
ขึ้นไปทางเหนือ
230
00:21:36,680 --> 00:21:38,130
ครอบครัวชาวไร่เวอร์จิเนีย
231
00:21:38,140 --> 00:21:41,100
ปู่ของฉันบอก
ฉันเรื่องนั้นหลายครั้ง
232
00:21:41,110 --> 00:21:42,620
จดหมายฉบับนี้
233
00:21:43,190 --> 00:21:47,620
นี่อาจเป็น
ชิ้นส่วนที่แท้จริงของประวัติศาสตร์อเมริกัน
234
00:21:48,660 --> 00:21:51,560
ฉันขอถามคุณแฟรงค์
235
00:21:51,930 --> 00:21:54,160
คุณวางแผนจะทำอะไร
ทำสิ่งนี้เหรอ?
236
00:21:54,250 --> 00:21:56,810
ฉันไม่ได้ให้จริงๆ
มันคิดมาก
237
00:21:56,820 --> 00:22:00,470
คุณต้องการให้ฉันถือมันไว้เพื่อ
คุณตรวจสอบกับเพื่อนร่วมงานของฉันบ้างไหม?
238
00:22:01,280 --> 00:22:04,490
ฉันน่าจะหารือกัน
กับภรรยาของฉัน
239
00:22:05,940 --> 00:22:07,920
หากจะพิจารณา
ขายมัน
240
00:22:07,930 --> 00:22:11,820
ฉันแน่ใจว่าฉันสามารถหาบางอย่างได้
ผู้มีส่วนได้เสีย
241
00:22:12,680 --> 00:22:14,130
ไม่ ฉัน--
242
00:22:14,140 --> 00:22:16,060
รอ รอ รอ
243
00:22:16,070 --> 00:22:18,170
มาลองคิดดูว่า
244
00:22:18,180 --> 00:22:25,330
ฉันรู้จักนักสะสมที่อาจจ่ายเงิน
ดอลลาร์สูงสุดสำหรับสิ่งนี้
245
00:22:25,340 --> 00:22:27,720
คุณจะรังเกียจไหมถ้า
ฉันโทรหาเขาเหรอ?
246
00:22:27,730 --> 00:22:31,760
เขาเป็นอย่างมาก
ไม่ต่อเนื่อง, ทรงพลังมาก,
247
00:22:31,770 --> 00:22:35,650
และฉันก็มีทุก
เหตุผลที่เชื่อได้
248
00:22:35,880 --> 00:22:38,130
มีน้ำใจมาก
249
00:22:38,460 --> 00:22:39,660
ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้น
250
00:22:39,670 --> 00:22:42,330
ฉันจะโทรหาเขาเพื่อคุณ
ตอนนี้ตั้งค่ามันทั้งหมด
251
00:22:43,810 --> 00:22:46,470
ถ้าเป็นเช่นนี้
ของจริง
252
00:22:47,320 --> 00:22:50,370
ฉันน่าจะได้รับ
มันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่ไหนสักแห่ง
253
00:22:53,440 --> 00:22:57,280
ฉันไม่แน่ใจว่าคุณเข้าใจอะไร
คุณอยู่ที่นี่ คุณแฟรงค์
254
00:22:57,510 --> 00:23:01,830
กระดาษแผ่นเดียวนี้สามารถทำได้ทั้งหมด
เขียนประวัติศาสตร์ของประเทศของเราใหม่
255
00:23:03,190 --> 00:23:08,890
จดหมายฉบับนี้อาจเปลี่ยนแปลงไปตลอดกาล
ภาพที่เรามีของจอร์จ วอชิงตัน
256
00:23:08,900 --> 00:23:11,680
นั่นเป็นอัน
ความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงครับท่าน
257
00:23:11,760 --> 00:23:13,370
ลองคิดดูสิ
258
00:23:14,200 --> 00:23:16,720
คุณต้องการสิ่งนี้
ความรู้ที่จะรู้?
259
00:23:18,660 --> 00:23:21,680
ฉันจะหารือ
กับภรรยาของฉัน
260
00:23:21,690 --> 00:23:25,590
ฉันซาบซึ้งทุกสิ่งที่คุณมี
ทำเพื่อฉันและครอบครัวของฉัน
261
00:23:25,600 --> 00:23:29,210
และอยู่กับคุณยายอย่างรวดเร็ว
อสังหาริมทรัพย์และดีใจที่ได้รู้จักคุณ
262
00:23:29,220 --> 00:23:30,030
ขอบคุณมาก.
263
00:23:30,040 --> 00:23:31,940
ถ้าฉันทำได้คุณแฟรงค์?
264
00:23:31,950 --> 00:23:34,600
ฉันอยากจะ
แนะนำให้คุณทำอะไรสักอย่าง
265
00:23:34,820 --> 00:23:35,820
นั่นอะไรน่ะ?
266
00:23:35,830 --> 00:23:37,930
นอนทับมัน..
267
00:23:57,020 --> 00:23:59,220
นอนนี้นะเฒ่า
268
00:24:10,720 --> 00:24:11,920
แพม!
269
00:24:14,110 --> 00:24:15,440
แพม!
270
00:24:16,390 --> 00:24:17,860
แพม คุณอยู่ที่ไหน?
271
00:24:17,870 --> 00:24:19,950
ฉันอยู่ข้างล่างนี้!
272
00:24:29,300 --> 00:24:31,240
คุณกำลังตะโกนอะไร
เกี่ยวกับ? ทุกอย่างโอเคไหม?
273
00:24:31,250 --> 00:24:32,550
ไม่ ทุกอย่างไม่เป็นไร
274
00:24:32,560 --> 00:24:34,400
บางสิ่งบางอย่าง
แปลกกำลังเกิดขึ้น
275
00:24:35,130 --> 00:24:36,480
คุณหมายถึงอะไร "แปลก"?
276
00:24:36,490 --> 00:24:38,960
ก่อนอื่นเลย แซม เมดิสัน
พิสูจน์ว่าเขาเป็นคนบ้า
277
00:24:38,970 --> 00:24:40,930
และฉันก็ถูกตามไป
กลับบ้านโดยผู้ชายบนหลังม้า
278
00:24:40,940 --> 00:24:42,481
- อะไร?
- ใช่ มันเป็นสิ่งที่แปลกประหลาดที่สุด
279
00:24:42,484 --> 00:24:44,428
ฉันกำลังขับรถตามและฉัน
มองออกไปนอกหน้าต่าง
280
00:24:44,433 --> 00:24:47,390
และมีผู้ชายคนนี้ขี่ตามไปด้วย
ข้างรถด้วยม้าของเขา
281
00:24:47,400 --> 00:24:50,670
เขาแต่งหน้าแบบนี้
ทำหน้าแล้วน่ากลัวเป็นบ้า!
282
00:24:50,680 --> 00:24:54,010
ที่รัก มันคงจะเป็นแค่
มาในท้องถิ่นเพื่อหัวเราะ
283
00:24:54,020 --> 00:24:56,520
แพม ฉันเกือบจะพังแล้ว
รถ
284
00:25:00,480 --> 00:25:02,600
ไปต่อ. อะไร
เกิดขึ้นกับซามูเอลเหรอ?
285
00:25:03,290 --> 00:25:06,040
ฉันแสดงจดหมายให้เขาดู
และเขาก็ตกใจมาก
286
00:25:06,050 --> 00:25:07,270
เขาคิดว่ามันจริงเหรอ?
287
00:25:07,280 --> 00:25:08,960
ดูสิคุณควร
ได้เห็นหน้าของเขาแล้ว
288
00:25:09,460 --> 00:25:10,990
ฉันไม่คิดว่าเขาเป็น
จะให้สิ่งนี้คืน
289
00:25:11,000 --> 00:25:12,110
ผู้เฒ่าผู้น่ารักคนนั้น?
290
00:25:12,120 --> 00:25:14,770
คนแก่น่ารัก ไม่มีอะไรหรอก ฉันคิดว่า
เขากำลังจะกินอาหารกลางวันฉัน
291
00:25:15,660 --> 00:25:17,070
ดูสิ มันไม่ตลกเลย
292
00:25:17,080 --> 00:25:20,940
เขาเล่าต่อไปว่าจดหมายฉบับนี้เป็นอย่างไร
สามารถเปลี่ยนวิถีประวัติศาสตร์อเมริกาได้
293
00:25:21,210 --> 00:25:26,380
ภาพลักษณ์ของวอชิงตันจะเป็นอย่างไร
ถูกทำลายหากจดหมายนี้ถูกเปิดเผยต่อสาธารณะ
294
00:25:36,600 --> 00:25:41,150
เขาจึงคิดแบบนั้นกับจอร์จจริงๆ
วอชิงตันเป็นคนกินเนื้อคนเหรอ?
295
00:25:58,690 --> 00:26:02,360
ไม่มีอะไรนอกจากเนื้อเหมือน
เท่าที่ตาสามารถมองเห็นได้
296
00:26:02,430 --> 00:26:07,030
เนื้อกระรอกกระต่าย
เนื้อเนื้อลูกสุนัข
297
00:26:07,040 --> 00:26:08,600
พ่อ!
298
00:26:08,650 --> 00:26:10,290
เป็นยังไงบ้าง
คืนนี้เพื่อนๆ ทำกันไหม?
299
00:26:10,300 --> 00:26:11,960
เรากำลังทำเพียงแค่
สบายดี ขอบคุณ
300
00:26:11,970 --> 00:26:13,520
หาอะไรดื่มมั้ย?
301
00:26:13,990 --> 00:26:15,330
โค้กไดเอท.
302
00:26:16,650 --> 00:26:19,200
คุณมีบ้างไหม
นมช็อกโกแลต?
303
00:26:19,400 --> 00:26:22,720
ทำไมใช่เราทำ
304
00:26:24,020 --> 00:26:26,920
โอ้พระเจ้า ที่รักตัวน้อย
305
00:26:26,930 --> 00:26:30,410
คุณเกี่ยวกับ
น่ารักน่ากินจังเลย
306
00:26:32,170 --> 00:26:34,370
เดี๋ยวกลับมา
รับคำสั่งซื้อของคุณ
307
00:26:35,320 --> 00:26:37,900
คุณน่ารักประมาณนี้
เพียงพอที่จะกิน
308
00:26:37,910 --> 00:26:40,350
น่ารักน่ากินจังเลย
309
00:26:58,080 --> 00:27:01,370
คุณน่ารักประมาณนี้
กินให้พอ!
310
00:27:02,430 --> 00:27:05,080
เอาล่ะ!
311
00:27:07,240 --> 00:27:10,700
และนี่คือช็อคโกแลตของคุณ
นมสำหรับคุณโดยเฉพาะ!
312
00:28:05,140 --> 00:28:06,870
โอ้พระเจ้า
313
00:28:07,240 --> 00:28:09,120
พวกเขากำลังมองหา
จดหมาย
314
00:28:09,780 --> 00:28:10,780
WHO?
315
00:28:10,790 --> 00:28:13,390
แซมและผู้ชายคนนั้นบนนั้น
ม้าฉันกำลังบอกคุณ
316
00:28:13,400 --> 00:28:14,860
จดหมายอยู่ที่ไหน?
317
00:28:14,870 --> 00:28:16,620
ฉันเก็บมันไว้กับฉัน
318
00:28:16,790 --> 00:28:18,770
ไม่นะ.
319
00:28:27,420 --> 00:28:29,080
บนโลกนี้คืออะไร
คุณกำลังทำ?
320
00:28:29,090 --> 00:28:30,130
มันหายไปแล้ว
321
00:28:30,140 --> 00:28:31,240
คืออะไร?
322
00:28:31,250 --> 00:28:32,420
ส้อม! กระดูก.
323
00:28:32,430 --> 00:28:34,180
อะไรก็ตามที่เป็นนรก
324
00:28:34,250 --> 00:28:35,820
หายไปแล้ว!
325
00:29:16,710 --> 00:29:18,680
คุณบอกว่านี่คือของคุณ
บ้านคุณยาย?
326
00:29:18,690 --> 00:29:20,940
คุณมาที่นี่เพราะเธอ
เพิ่งจากไปเหรอ?
327
00:29:21,370 --> 00:29:22,580
ใช่แล้ว ถูกต้องแล้ว
328
00:29:22,590 --> 00:29:25,520
เป็นไปได้ไหมที่เรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะว่า
ของบางอย่างที่คุณยายของคุณทำเหรอ?
329
00:29:25,530 --> 00:29:27,000
คุณรู้ไหมว่าเธอ
มีศัตรูบ้างไหม?
330
00:29:27,010 --> 00:29:28,680
เธอมีส่วนเกี่ยวข้องหรือเปล่า
ในยาเสพติด?
331
00:29:29,290 --> 00:29:31,820
พวกคุณย่าของฉันเป็น
อายุ 86 ปี.
332
00:29:31,830 --> 00:29:33,550
พวกเขาใช้เวลา
อะไรจากบ้านบ้างไหม?
333
00:29:33,560 --> 00:29:34,830
มีอะไรบ้างไหม?
334
00:29:34,840 --> 00:29:38,730
บางทีสิ่งที่หัวใจสามารถทำได้
ถือเป็นการค้าขายเพื่ออะไร?
335
00:29:39,360 --> 00:29:40,530
การค้าขาย?
336
00:29:40,540 --> 00:29:41,870
การแลกเปลี่ยน
337
00:29:41,880 --> 00:29:43,930
บางที
หัวใจเป็นของขวัญ
338
00:29:43,940 --> 00:29:46,490
ดูเหมือนก.มากกว่า
เตือนฉัน
339
00:29:46,500 --> 00:29:49,210
คุณไม่คิดว่าถ้ามันเป็นการเตือน
พวกเขาจะเหลือหัวแทนเหรอ?
340
00:29:50,030 --> 00:29:51,860
ใช่คุณพูดถูก ก
หัวจะดีกว่า
341
00:29:51,870 --> 00:29:53,710
นี่มันอะไรกัน.
คุณสองคนพูดถึงเหรอ?
342
00:29:53,720 --> 00:29:55,620
คุณคิดว่ามัน
เป็นคำเตือนเหรอ?
343
00:29:55,630 --> 00:29:57,960
คุณมีปัญหากับ
มีใครอยู่ที่นี่ในเมืองบ้างไหม?
344
00:29:57,970 --> 00:29:59,340
เราเพิ่งได้รับ
ที่นี่เมื่อวานนี้
345
00:29:59,350 --> 00:30:01,380
ฉันไม่
รู้จักใครก็ตามในเมือง
346
00:30:01,390 --> 00:30:03,240
โอเค ฟังนะ คุณแฟรงค์
347
00:30:03,890 --> 00:30:06,840
พรุ่งนี้เราจะกลับมาและ
มองไปรอบๆ ในเวลากลางวัน
348
00:30:07,760 --> 00:30:10,840
ถ้าคิดอะไรออกได้
มิฉะนั้นโปรดโทรหาเรา
349
00:30:10,960 --> 00:30:12,310
ฉันจะ. ขอบคุณ.
350
00:30:12,320 --> 00:30:14,970
ทำเราอันเดียวเลย
โปรดปรานคุณแฟรงค์
351
00:30:15,780 --> 00:30:17,160
นั่นอะไรน่ะ?
352
00:30:17,170 --> 00:30:19,120
นอนทับมัน..
353
00:30:24,730 --> 00:30:25,970
เรากำลังได้รับ
ออกไปจากที่นี่
354
00:30:25,980 --> 00:30:27,690
ตอนนี้.
355
00:30:45,670 --> 00:30:47,230
เธอกำลังนอนหลับ
356
00:30:54,850 --> 00:30:56,680
- ต้องการความช่วยเหลือบ้างไหม?
- ฉันมีเธอ.
357
00:31:02,680 --> 00:31:04,620
ราตรีสวัสดิ์เจ้าหญิง
358
00:32:15,370 --> 00:32:17,000
พ่อ?
359
00:33:14,690 --> 00:33:17,060
คุณต้องการที่จะเข้ามา?
360
00:33:27,440 --> 00:33:28,710
เอมี่!
361
00:33:29,550 --> 00:33:30,280
เกิดอะไรขึ้น?
362
00:33:30,290 --> 00:33:32,970
มี
ผู้ชายอยู่นอกหน้าต่างของฉัน!
363
00:33:42,790 --> 00:33:44,330
ฉันไม่เห็นใครเลย
364
00:33:48,400 --> 00:33:51,330
ที่รัก คุณแน่ใจนะ
มันไม่ใช่แค่ความฝันเหรอ?
365
00:33:51,340 --> 00:33:53,990
มันไม่ใช่ก
ฝัน! ฉันสัญญา.
366
00:33:54,000 --> 00:33:57,720
จอร์จ วอชิงตัน ยืนอยู่
นอกหน้าต่างของฉัน
367
00:34:26,540 --> 00:34:28,240
อะไรวะ?
368
00:34:28,250 --> 00:34:30,860
ส่งจดหมายถึงเรา
369
00:34:30,870 --> 00:34:33,230
เรารู้ว่าคุณมีมัน
370
00:34:35,850 --> 00:34:38,290
มันคือจอร์จ
วอชิงตัน พ่อ?
371
00:34:38,300 --> 00:34:40,780
เรารู้ว่าคุณเป็น
อยู่ในนั้น แฟรงค์
372
00:34:40,790 --> 00:34:46,160
ส่งจดหมายถึงเราและคุณและ
ครอบครัวของคุณจะไม่ได้รับอันตราย
373
00:34:48,160 --> 00:34:50,710
เพียงแค่ให้มัน
สำหรับพวกเขา ไมค์!
374
00:34:52,170 --> 00:34:54,710
คุณเห็นไหม
ฟันของเขาเหรอพ่อ?
375
00:34:54,770 --> 00:35:01,460
ส่งจดหมายสาปแช่งให้เราหรือ
เราจะแล่คุณเป็นชิ้นๆ!
376
00:35:04,740 --> 00:35:07,230
โทรหาตำรวจ! ตอนนี้!
377
00:35:07,250 --> 00:35:09,300
เรากำลังโทรหาตำรวจ!
378
00:35:09,310 --> 00:35:11,460
พวกเขาจะ
ที่นี่ทุกนาที!
379
00:35:11,735 --> 00:35:12,360
9-1-1.
380
00:35:12,370 --> 00:35:16,510
ใช่ เรามี
เหตุฉุกเฉินที่ 2285 Edgewood
381
00:35:17,380 --> 00:35:19,330
ใช่. กรุณารีบ.
382
00:35:19,520 --> 00:35:24,010
เราจะบำรุงผิวของคุณ
เด็กยังมีชีวิตอยู่!
383
00:35:27,160 --> 00:35:27,970
ใช้ได้.
384
00:35:27,980 --> 00:35:33,220
นี่คือของคุณ
คำเตือนครั้งสุดท้าย คุณแฟรงค์!
385
00:35:33,230 --> 00:35:35,870
ส่งจดหมายถึงเรา!
386
00:35:38,330 --> 00:35:39,980
เชี่ยเอ้ย
387
00:35:41,400 --> 00:35:43,590
เราจะกลับมา
388
00:35:48,390 --> 00:35:50,720
พวกเขาไปแล้ว
389
00:35:55,100 --> 00:35:56,100
- อย่าเข้าประตู!
- ไม่ครับพ่อ
390
00:35:56,110 --> 00:35:57,660
ฉันจะกลับมาทันที
391
00:35:57,670 --> 00:35:59,260
คุณพ่ออย่าไปนะ
392
00:35:59,270 --> 00:36:00,750
ไม่เป็นไรนะที่รัก
393
00:36:40,030 --> 00:36:43,850
ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมคุณ
ไม่ได้บอกตำรวจเกี่ยวกับจดหมายนี้
394
00:36:43,860 --> 00:36:44,820
ฉันบอกคุณแล้วที่รัก
395
00:36:44,830 --> 00:36:47,080
เราไม่รู้ว่าใครทำได้
ไว้วางใจและสิ่งที่เราทำไม่ได้
396
00:36:47,090 --> 00:36:49,040
เราไม่สามารถเพียงแค่
มอบให้ใครก็ได้
397
00:36:49,050 --> 00:36:51,290
ฉันไม่สนใจ
เรามอบให้ใคร
398
00:36:51,300 --> 00:36:53,750
ฉันแค่ไม่ต้องการ
มันอยู่ในบ้านหลังนี้
399
00:36:53,760 --> 00:36:54,420
ฉันจะเพียงแค่
โทร--
400
00:36:54,430 --> 00:36:55,880
ทำไมเราไม่เผาซะ
ไอ้บ้า?
401
00:36:55,890 --> 00:36:57,200
เราไม่สามารถเผามันได้
402
00:36:57,210 --> 00:36:58,110
ถ้ามันเป็นเรื่องจริงล่ะ?
403
00:36:58,120 --> 00:36:59,530
เรามีภาระผูกพัน
404
00:37:01,160 --> 00:37:03,280
คุณเห็นคนพวกนั้นแล้ว ไมค์
405
00:37:03,290 --> 00:37:05,860
คุณเห็นพวกเขาและคุณ
ได้ยินสิ่งที่พวกเขาพูด
406
00:37:06,660 --> 00:37:10,500
โอเค เดี๋ยวฉันโทรไป
ศาสตราจารย์ฮาร์ตกินสัน
407
00:37:10,510 --> 00:37:12,738
ชายคนนั้นรู้มากขึ้นเกี่ยวกับ
ประวัติศาสตร์อเมริกันมากกว่า
408
00:37:12,751 --> 00:37:14,990
ใครก็ตามที่ฉันเคยพบ
รวมถึงปู่ของฉันด้วย
409
00:37:16,160 --> 00:37:17,860
เราวางใจเขาได้
410
00:37:24,460 --> 00:37:26,730
ไมเคิล แฟรงค์ อะไรนะ
เป็นเรื่องที่น่าประหลาดใจมาก
411
00:37:26,740 --> 00:37:28,700
ขอบคุณสำหรับ
รับสายของฉัน
412
00:37:29,670 --> 00:37:31,210
ฟังนะ มือโปร
413
00:37:32,090 --> 00:37:33,900
เหตุผลว่าทำไม
ฉันกำลังโทรหา
414
00:37:33,910 --> 00:37:36,810
นี่กำลังจะไป
ฟังดูบ้า แต่
415
00:37:39,020 --> 00:37:43,320
เมื่อคืนฉันและภรรยาของฉันเป็น
ลูกสาวของเราตื่นขึ้นมา
416
00:37:43,330 --> 00:37:46,780
เธอบอกว่าเธอเห็นใครบางคน
นอกหน้าต่างของเธอ
417
00:37:46,790 --> 00:37:49,520
จากนั้นก็มีก
ทุบประตู
418
00:37:49,530 --> 00:37:51,300
และฉันก็มองออกไปข้างนอก
419
00:37:52,010 --> 00:37:58,570
และบนระเบียงของเราก็มี
ชายสี่คนสวมวิกแป้ง
420
00:37:58,580 --> 00:38:01,630
และสิ่งที่มอง
เหมือนเสื้อผ้าสงครามปฏิวัติ
421
00:38:01,640 --> 00:38:03,860
คุณเห็นฟันของพวกเขาไหม?
422
00:38:04,570 --> 00:38:05,800
คุณรู้ได้อย่างไร?
423
00:38:05,810 --> 00:38:08,460
ไมเคิลบอก
ฉันเกี่ยวกับฟันของพวกเขา
424
00:38:08,470 --> 00:38:10,520
พวกเขาดูปลอม
425
00:38:11,900 --> 00:38:13,380
น่ากลัว.
426
00:38:13,600 --> 00:38:14,770
ชาววอชิงตัน
427
00:38:15,050 --> 00:38:16,460
ชาววอชิงตัน?
428
00:38:16,470 --> 00:38:18,620
ชาววอชิงตัน
429
00:38:19,050 --> 00:38:21,940
คุณโชคดีที่คุณมาหาฉัน
พวกเขามีสายลับอยู่ทุกที่
430
00:38:23,050 --> 00:38:24,750
คุณมีอะไร?
431
00:38:25,260 --> 00:38:26,980
อะไร
432
00:38:28,020 --> 00:38:30,610
คุณต้องมีบางสิ่งบางอย่าง
433
00:38:30,620 --> 00:38:33,260
ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่ทำ
อยู่ข้างหลังคุณ มันคืออะไร?
434
00:38:36,060 --> 00:38:38,010
ฉันขอไม่พูดดีกว่า
เกี่ยวกับเรื่องนั้นทางโทรศัพท์
435
00:38:38,020 --> 00:38:39,940
ไม่ ไม่ ไม่ แน่นอน
ไม่. ฉันจะมาหาคุณ
436
00:38:40,020 --> 00:38:42,170
ดูสิ ครั้งสุดท้ายของฉัน
ชั้นเรียนสิ้นสุดเวลา 6:30 น.
437
00:38:42,180 --> 00:38:42,960
แล้วเจอกันนะ
438
00:38:42,970 --> 00:38:46,320
ฟังนะ ไมเคิล เป็น
มาก ระมัดระวังมาก
439
00:38:46,330 --> 00:38:49,070
คุณและครอบครัวของคุณเป็น
ตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง
440
00:39:22,750 --> 00:39:23,950
ศาสตราจารย์.
441
00:39:25,040 --> 00:39:26,990
- ขอบคุณที่มา
- มานานแล้ว.
442
00:39:27,370 --> 00:39:29,010
เข้ามาข้างใน.
443
00:39:29,800 --> 00:39:31,180
ในนั้น.
444
00:39:34,170 --> 00:39:35,890
ชาววอชิงตัน?
445
00:39:35,990 --> 00:39:37,240
พวกเขาเป็นใคร?
446
00:39:39,270 --> 00:39:41,030
ชาววอชิงตัน.
447
00:39:44,040 --> 00:39:47,710
พวกเขาคือ
ขอบของขอบ,
448
00:39:47,720 --> 00:39:52,020
และพวกเขาสาบานว่าจะปกป้อง
มรดกที่แท้จริงของวอชิงตัน
449
00:40:28,120 --> 00:40:30,600
“ฉันจะถลกหนังของคุณ
เด็ก ๆ และกินพวกเขา”
450
00:40:30,610 --> 00:40:32,160
มันหมายความว่าอะไร?
451
00:40:33,170 --> 00:40:34,840
มันเป็นความจริง
452
00:40:35,530 --> 00:40:38,550
มีอะไรอยู่ในนี้
จดหมายคือความจริง
453
00:40:39,650 --> 00:40:41,680
จอร์จ วอชิงตันก็เป็น
คนกินเนื้อ, ไมเคิล
454
00:40:41,690 --> 00:40:45,350
เขาเป็นปีศาจ ก
ฆาตกร, คนกินเด็ก
455
00:40:46,030 --> 00:40:48,440
เขายังได้รับเลือกให้เป็น
พ่อของประเทศของเรา
456
00:40:48,450 --> 00:40:51,690
และภาพนั้นก็มากกว่านั้น
สำคัญกว่าความเป็นจริง
457
00:40:51,700 --> 00:40:53,520
ประวัติศาสตร์ ไมเคิลคือตำนาน
458
00:40:53,530 --> 00:40:55,850
มันเป็นมากกว่าคอลเลกชัน
ของชื่อ วันที่ และสถานที่
459
00:40:55,860 --> 00:40:57,380
มันเป็นระบบความเชื่อ
460
00:40:57,390 --> 00:41:00,570
และท้ายที่สุดมันก็บอกเล่าเพิ่มเติมเกี่ยวกับ
คนที่ซื้อความเชื่อเหล่านั้น
461
00:41:00,580 --> 00:41:04,410
มากกว่าประวัติศาสตร์ที่แท้จริง
ผู้เข้าร่วมเอง
462
00:41:05,890 --> 00:41:08,710
เราสอนในโรงเรียนจอร์จ
วอชิงตัน: พ่อของประเทศของเรา
463
00:41:08,720 --> 00:41:10,120
ลินคอล์น ปลดปล่อยทาส
464
00:41:10,130 --> 00:41:12,490
นั่นคือของเรา
ความประทับใจอันยาวนานของพวกเขา
465
00:41:12,500 --> 00:41:18,000
แท้จริงแล้วเราก็คือเราในฐานะชาติ
เพราะสิ่งที่เราเชื่อว่ามันเป็น
466
00:41:19,040 --> 00:41:23,260
สิ่งที่เราเป็น
บอกให้เชื่อ
467
00:41:23,870 --> 00:41:27,150
ให้ฉันบอกคุณบางอย่าง
เกี่ยวกับนักประวัติศาสตร์ ไมเคิล
468
00:41:27,740 --> 00:41:31,190
นักประวัติศาสตร์พวกเขากำลัง
ไม่สนใจความจริง
469
00:41:32,410 --> 00:41:34,830
พวกเขาไม่ได้
สนใจในข้อเท็จจริง
470
00:41:34,840 --> 00:41:37,980
พวกเขาไม่สนใจที่จะสอน
ผู้คนว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ
471
00:41:37,990 --> 00:41:40,758
ไม่ พวกเขายังมากกว่านั้นอีกมาก
เกี่ยวข้องกับการคงอยู่
472
00:41:40,771 --> 00:41:43,550
คำโกหกที่พวกเขา
สาบานว่าจะปกป้อง
473
00:41:44,528 --> 00:41:47,740
พวกเขาเหมือนมาก
นักการเมืองในเรื่องนั้น
474
00:41:48,923 --> 00:41:50,240
ฉันต้องการที่จะแสดง
คุณบางสิ่งบางอย่าง
475
00:41:51,426 --> 00:41:53,386
คุณรู้ไหมว่ามันเป็น
สโมสรสุดพิเศษ
476
00:41:54,210 --> 00:41:57,080
คนเหล่านั้นที่รู้
เหตุผลที่เราสู้รบในสงครามจริงๆ
477
00:41:57,090 --> 00:42:00,580
เกิดอะไรขึ้นเบื้องหลังจริงๆ
ประตูปิดของผู้นำโลกของเรา
478
00:42:00,590 --> 00:42:04,790
มาก คลับสุดพิเศษ และพวกเขา
ต้องการที่จะทำให้มันพิเศษ
479
00:42:07,124 --> 00:42:10,679
แต่ก็มีของเหล่านั้น
เรา...ผู้เห็นแก่ประโยชน์ผู้อื่น
480
00:42:10,690 --> 00:42:12,800
คนอย่างฉัน
481
00:42:14,490 --> 00:42:17,030
ที่ต้องการเรียนรู้และ
แบ่งปันสิ่งที่เราเรียนรู้
482
00:42:20,663 --> 00:42:22,860
แต่ไมเคิล.
นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่
483
00:42:23,800 --> 00:42:28,150
พวกเขาไม่มีอะไรนอกจาก P.R.
คนสำหรับอดีต.
484
00:42:33,010 --> 00:42:38,970
ไม่ คนอเมริกันอยากจะเชื่อแบบนั้น
จอร์จ วอชิงตันเป็นผู้ชายที่ยิ่งใหญ่
485
00:42:39,960 --> 00:42:43,210
พวกเขาต้องการให้เขา
เป็นบิดาของประเทศเรา
486
00:42:43,220 --> 00:42:45,510
ต้องการให้เขาเป็น
พ่อของประเทศของเรา
487
00:42:45,520 --> 00:42:51,608
และด้วยเหตุนั้นพวกเขาจึง
ทุกคนต่างก็ยินดีเกินกว่าจะเชื่อได้
488
00:42:51,652 --> 00:42:54,970
สิ่งที่เราเป็นนักประวัติศาสตร์
บอกให้พวกเขาเชื่อ
489
00:42:56,908 --> 00:43:03,430
ไม่ จอร์จ วอชิงตันไม่ใช่คนอ่อนโยน
ชายชราใจดีที่เรายกให้เขาเป็น
490
00:43:05,545 --> 00:43:07,930
เขาเป็นสัตว์ประหลาด
491
00:43:19,820 --> 00:43:22,410
คุณได้สะดุดกับบางสิ่งบางอย่าง
น่าสนใจมากที่นี่
492
00:43:23,857 --> 00:43:24,691
แต่พวกเขากำลัง
จะไม่ยอมแพ้
493
00:43:24,727 --> 00:43:27,330
พวกเขาจะไม่ปล่อยให้บันทึกนี้
ไปไกลกว่าคุณและครอบครัวของคุณ
494
00:43:30,940 --> 00:43:33,710
คุณบอกว่าคุณ
มีลูกสาว
495
00:43:36,190 --> 00:43:38,370
เธอเป็นสาวพรหมจารีหรือเปล่า?
496
00:43:39,150 --> 00:43:41,060
เธออายุสิบปี
497
00:43:46,900 --> 00:43:49,190
นี่ไม่ดีเลย
498
00:43:49,260 --> 00:43:51,060
ทำไมมันถึงไม่ดีล่ะ?
499
00:43:53,560 --> 00:43:56,740
ชาววอชิงตันสวมใส่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์บนแขนของพวกเขา
500
00:43:57,250 --> 00:43:58,920
มันเป็นเชอร์รี่
ต้นไม้และขวาน
501
00:43:58,950 --> 00:44:00,130
ฉันได้เห็นสิ่งนั้นแล้ว
502
00:44:00,140 --> 00:44:03,143
โดยเฉพาะเรื่องนี้
กรณีต้นเชอร์รี่
503
00:44:03,156 --> 00:44:06,170
เป็นตัวแทนของจอร์จ
วอชิงตันมีเอกสารอย่างดี
504
00:44:08,670 --> 00:44:12,830
ความชื่นชอบในการ
เนื้อของหญิงพรหมจารี
505
00:44:15,210 --> 00:44:21,850
ไมเคิล พวกเขาทั้งหมด
เหมือนเนื้อบริสุทธิ์
506
00:44:23,427 --> 00:44:25,587
เรารู้ว่าคุณเข้าแล้ว
นี่แฟรงค์!
507
00:44:25,612 --> 00:44:27,642
ให้เรา
จดหมายเวร!
508
00:44:27,652 --> 00:44:29,042
รับจดหมาย
509
00:44:29,052 --> 00:44:30,702
ถ้ามันเป็นเรื่องจริงคุณก็เข้าใจ
เพื่อส่งต่อให้ถูกคน
510
00:44:30,712 --> 00:44:32,332
ฉันจะปกป้อง
มันกับชีวิตของฉัน
511
00:44:34,622 --> 00:44:36,392
แพม! เอมี่!
512
00:44:39,902 --> 00:44:41,262
พวกเขาจะทำอะไร
จะทำอย่างไรถ้าพวกเขาจับเรา?
513
00:44:41,272 --> 00:44:43,112
ฆ่าเรา และกินเรา
514
00:44:43,122 --> 00:44:44,612
ไป!
515
00:44:45,392 --> 00:44:47,072
เกิดอะไรขึ้นไมค์?
516
00:44:51,112 --> 00:44:53,762
นี่เรา!
517
00:45:15,032 --> 00:45:16,232
ไมค์.
518
00:45:16,242 --> 00:45:17,742
ไมค์ คุณโอเคไหมที่รัก?
519
00:45:31,602 --> 00:45:33,372
เอาล่ะเจ้าหญิง
520
00:45:33,382 --> 00:45:34,942
เราจะไม่ไป
ที่จะทำร้ายคุณ
521
00:45:34,952 --> 00:45:37,532
ถูกต้องแล้ว เรากำลัง
แค่จะกินคุณ!
522
00:45:41,392 --> 00:45:42,862
คุณจะพาเราไปที่ไหน?
523
00:45:42,872 --> 00:45:44,612
เราเคยเป็น
รอการมาถึงของคุณ
524
00:45:44,622 --> 00:45:46,272
คุณจะไม่กรุณาเข้าร่วมกับเรา?
525
00:45:53,772 --> 00:45:57,562
ยินดีต้อนรับสู่งานเลี้ยงแบบเดิม
บ้านพักของจอร์จ วอชิงตัน
526
00:45:57,732 --> 00:46:00,032
เรารู้สึกตื่นเต้นที่จะ
คุณทานอาหารเย็นไหม
527
00:46:02,622 --> 00:46:04,952
โอ้ มารยาทของฉันอยู่ที่ไหน
528
00:47:05,192 --> 00:47:09,662
คุณแฟรงค์ พวกเรามีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง
เพื่อให้คุณรู้จักกัน
529
00:47:09,842 --> 00:47:11,572
กรุณาติดตามฉัน
530
00:47:11,582 --> 00:47:13,722
ฉันมีบางสิ่งบางอย่างที่จะ
แสดงให้คุณเห็น
531
00:47:22,592 --> 00:47:25,722
เฮ้ ดึงเอขึ้นมา
เก้าอี้ คุณแฟรงค์!
532
00:47:25,732 --> 00:47:28,052
มันค่อนข้างอร่อยทั้งหมด
533
00:47:31,022 --> 00:47:32,442
รสชาติเหมือนเนื้อวัว
534
00:47:32,452 --> 00:47:34,412
รสชาติเหมือนมากกว่า
เนื้อหมูให้ฉัน
535
00:47:34,422 --> 00:47:35,562
เนื้อหมู?
536
00:47:35,572 --> 00:47:37,532
มันไม่ได้
รสชาติเหมือนหมูสำหรับฉัน
537
00:47:40,992 --> 00:47:42,952
รสชาติเหมือนไก่
538
00:47:45,802 --> 00:47:48,022
นี่ไง ที่รักตัวน้อย
539
00:47:48,032 --> 00:47:51,272
คุณน่ารักประมาณนี้
กินให้พอ!
540
00:47:56,672 --> 00:47:57,862
ก้าวมาทางนี้..
541
00:47:57,872 --> 00:47:59,982
ที่นั่น. ตอนนี้
542
00:48:00,792 --> 00:48:06,602
ส้อมเหล่านี้แกะสลักมาจาก
โคนขาของการประชุมภาคพื้นทวีปครั้งแรก
543
00:48:06,612 --> 00:48:09,470
และส้อมนี้ซึ่ง
คุณพบที่ของคุณ
544
00:48:09,483 --> 00:48:12,352
บ้านของคุณยาย
รวบรวมคอลเลกชันของเราเสร็จแล้ว
545
00:48:12,362 --> 00:48:14,672
เราต้องขอบคุณ
คุณสำหรับสิ่งนั้น
546
00:48:16,642 --> 00:48:24,552
และตอนนี้ ภาพเหมือนของวอชิงตัน
รับหน้าที่เมื่อเขาได้เป็นประธานาธิบดีครั้งแรก
547
00:48:49,562 --> 00:48:52,660
เขาได้รับรสชาติเป็นครั้งแรก
ในช่วงฤดูหนาวอันยาวนาน
548
00:48:52,673 --> 00:48:55,782
ที่หุบเขาปลอมเมื่อเขาและ
คนของเขาหิวโหย
549
00:48:56,702 --> 00:49:02,742
โดยไม่มีเสบียงหรือกำลังเสริม
กองทัพเริ่มกินคนตาย
550
00:49:03,312 --> 00:49:07,112
วอชิงตันพบว่าเขาไม่ได้
เพลิดเพลินกับรสชาติเท่านั้นแน่นอน
551
00:49:08,592 --> 00:49:12,862
แต่เขาพบว่ามันทำให้เขายิ่งใหญ่
พลังและความชัดเจนของจิตใจ
552
00:49:19,612 --> 00:49:25,082
แม้ว่าเสบียงจะเริ่มมาถึงแล้วก็ตาม
ยังคงฆ่าชายหนึ่งคนต่อวันเพื่อรับประทานอาหารของเขา
553
00:49:39,332 --> 00:49:42,972
ไม่นานเขาก็เริ่มตระหนักได้ว่า
ด้วยการควบคุมกองทัพของเขา
554
00:49:42,982 --> 00:49:46,152
เขาอยู่ในตำแหน่งที่
เขาสามารถยิงได้ทุกช็อต
555
00:49:46,162 --> 00:49:49,592
เขาสามารถสร้าง
ประเทศแห่งมนุษย์กินเนื้อ,
556
00:49:49,602 --> 00:49:55,862
ประเทศชาติเฉลิมฉลองและอุทิศตน
ไปจนถึงการกินเนื้อมนุษย์
557
00:49:57,322 --> 00:49:59,802
โธมัส เจฟเฟอร์สัน มอบให้
ชีวิตของเขากับเรา
558
00:49:59,812 --> 00:50:01,472
คุณรู้หรือไม่ว่า?
559
00:50:01,482 --> 00:50:03,002
มานี่..
560
00:50:07,552 --> 00:50:10,232
เขาเสียสละตัวเอง
ที่นี่
561
00:50:10,872 --> 00:50:13,652
เลือดของเขา
เจิมไม้นี้
562
00:50:21,002 --> 00:50:25,282
เขายอมให้ชาววอชิงตันฉีก
ให้เขาแยกจากกันด้วยมือเปล่า
563
00:50:27,172 --> 00:50:31,762
และนี่คือของเรา
การครอบครองรางวัล
564
00:50:32,792 --> 00:50:36,882
สิ่งเหล่านี้เป็นของประธานาธิบดี
วอชิงตันเอง
565
00:50:45,002 --> 00:50:47,552
ไม่มีค่า
566
00:50:50,092 --> 00:50:52,002
คุณมันบ้า.
567
00:50:52,012 --> 00:50:53,492
ทุกท่าน.
568
00:50:53,502 --> 00:50:58,012
ฮีโร่ของคุณ จอร์จ วอชิงตัน
เป็นเพียงปีศาจโสโครก--
569
00:51:00,532 --> 00:51:02,862
คุณไม่ใช่แขก
นี่คุณแฟรงค์
570
00:51:02,872 --> 00:51:04,812
คุณเป็นนักโทษ
571
00:51:05,552 --> 00:51:07,282
สำหรับตอนนี้
572
00:51:07,292 --> 00:51:09,762
ต่อมาคุณ
อาจจะเป็นมื้อเย็น
573
00:51:10,942 --> 00:51:12,232
พ่อ!
574
00:51:12,242 --> 00:51:13,882
เลขที่!
575
00:51:16,902 --> 00:51:18,372
คุณสองคน.
576
00:51:18,882 --> 00:51:20,712
อาจจะเป็นของหวาน
577
00:51:22,882 --> 00:51:25,142
โดยเฉพาะอันนี้.
578
00:51:30,932 --> 00:51:32,382
อย่าแตะต้องพวกเขา
579
00:51:32,992 --> 00:51:34,682
กินฉัน!
580
00:51:34,692 --> 00:51:37,452
กินฉันสิคุณ
ไอพวกเวร!
581
00:51:37,462 --> 00:51:39,922
ไม่ต้องกังวล. เราจะ.
582
00:51:42,482 --> 00:51:48,892
ปู่ของคุณก็คงจะเป็น
ผิดหวังในตัวคุณมากไมเคิล!
583
00:51:49,022 --> 00:51:53,872
ใช่แล้ว ลูกชายของฉัน เขาเป็น
ชาววอชิงตันผู้ภาคภูมิใจ
584
00:51:54,052 --> 00:51:56,472
สหายผู้ภักดีที่ดี
585
00:51:57,542 --> 00:51:59,202
และเขาก็คิดถึงอย่างสุดซึ้ง
586
00:51:59,212 --> 00:52:00,782
นี่ นี่!
587
00:52:01,502 --> 00:52:05,352
ฉันจะถามคุณเท่านั้น
ครั้งนี้นะคุณแฟรงค์
588
00:52:06,032 --> 00:52:08,092
จดหมายอยู่ที่ไหน?
589
00:52:08,932 --> 00:52:10,742
คุณจะไม่มีวันเห็น
จดหมายฉบับนั้น
590
00:52:12,192 --> 00:52:14,112
ตามที่คุณต้องการ
591
00:52:14,502 --> 00:52:16,162
ไปข้างหน้า.
592
00:52:18,102 --> 00:52:19,762
ไม่ ไม่!
593
00:52:19,772 --> 00:52:20,862
แม่คะ ไม่!
594
00:52:20,872 --> 00:52:22,592
เลขที่!
595
00:52:22,682 --> 00:52:24,572
เลขที่!
596
00:52:38,222 --> 00:52:41,202
คุณทำร้ายเธอ ฉันสาบาน
คุณจะไม่มีวันเห็นจดหมายฉบับนั้น
597
00:52:41,212 --> 00:52:44,232
ฉันแทบจะไม่คิดว่าคุณเป็น
ในตำแหน่งใดๆ ที่จะ--
598
00:52:45,032 --> 00:52:47,392
ทุกคนมี
ช่วงเวลาที่ดี?
599
00:52:47,752 --> 00:52:50,622
คุณดูน่ารังเกียจ
600
00:53:28,962 --> 00:53:30,482
ทุกคนโอเคมั้ย?
601
00:53:30,492 --> 00:53:33,002
ตกลง. เช็คดูว่าใคร.
ยังมีชีวิตอยู่และยิงพวกเขา
602
00:53:33,012 --> 00:53:34,512
ไป.
603
00:53:37,562 --> 00:53:38,932
ไมเคิล!
604
00:53:41,742 --> 00:53:43,242
ไมเคิล คุณต้องทำ
พาครอบครัวของคุณออกไปจากที่นี่
605
00:53:43,252 --> 00:53:44,322
มาเร็ว.
606
00:53:44,332 --> 00:53:46,232
เอาล่ะพวกเรา
ไป ด่วน ด่วน ด่วน
607
00:53:47,922 --> 00:53:48,682
พวกเขาเป็นใคร?
608
00:53:48,692 --> 00:53:49,392
ตัวแทนของรัฐบาลกลาง
609
00:53:49,402 --> 00:53:50,672
คุณเป็นยังไงบ้าง แอนดี้?
610
00:53:50,922 --> 00:53:52,782
- เฮ้ บ๊อบ
- พวกเขาจะอธิบายทั้งหมดนี้อย่างไร?
611
00:53:52,792 --> 00:53:53,952
พวกเขาทำงานเพื่อ
รัฐบาล
612
00:53:53,962 --> 00:53:56,532
รอสเวลล์ ทั้งหมดนั่น
การปกปิดอื่นๆ
613
00:53:57,712 --> 00:53:59,302
เหตุการณ์นี้จะ
ไม่เคยเกิดขึ้น
614
00:53:59,312 --> 00:54:02,702
เชื่อฉันสิ พวกนี้จะกวาดล้าง
ทุกอย่างใต้พรม
615
00:54:04,062 --> 00:54:04,682
ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
616
00:54:04,692 --> 00:54:06,072
แล้วจดหมายล่ะ?
617
00:54:09,992 --> 00:54:11,802
บอกโลก.
618
00:54:14,312 --> 00:54:16,062
มันคือประวัติศาสตร์!
619
00:54:54,692 --> 00:54:55,942
เข้าใจแล้ว.
620
00:54:56,962 --> 00:55:00,572
ขออนุญาติอ้างอิงนะครับ
เพื่อนที่ดี แจ็ค นิโคลสัน
621
00:55:01,722 --> 00:55:02,762
ความจริง?
622
00:55:02,772 --> 00:55:05,362
คุณไม่สามารถ
ฮ่า-a-และความจริง
623
00:55:13,652 --> 00:55:15,592
สั่งเต้าหู้ทอดสองอย่าง
624
00:55:15,602 --> 00:55:17,482
สองคำสั่ง
มังสวิรัติ แท้จริงแล้ว
625
00:55:17,492 --> 00:55:18,832
หนึ่งสั่งกับข้าว
626
00:55:18,842 --> 00:55:19,702
เอาล่ะ?
627
00:55:19,712 --> 00:55:20,922
ถูกต้องแล้ว
628
00:55:20,932 --> 00:55:23,692
เฮ้ คุณไม่ชอบเนื้อเหรอ?
629
00:55:32,522 --> 00:55:33,832
นี่อะไรน่ะ?
630
00:55:34,762 --> 00:55:36,622
ว่าธนบัตรดอลลาร์ใหม่
631
00:55:36,632 --> 00:55:38,682
พวกเขาสลับจอร์จ
632
00:55:38,692 --> 00:55:40,292
ไม่มีอึ
633
00:55:41,902 --> 00:55:44,062
ไม่มีอึ
634
00:55:47,252 --> 00:55:49,332
ไม่มีอึที่ถูกต้อง